Het antwoord

(samenvatting van de gebeurtenissen periode juni 2009)

Het was al mei 2009. Paniek begon de kop op te steken. We hadden erop gerekend dat we in februari 2009 met de bouw konden starten en dat de opening een jaar later zou zijn maar het leek wel of alle goede geesten ons verlaten hadden. Waarom was het zo moeilijk om een aannemer te vinden. We wilden gewoon bouwen, niks speciaals. Onze architect, Peter Baeten, begreep het ook niet meer. Wat nu? Met de moed der wanhoop belde ik de volgende aannemer. Hij kwam kijken en zei doodleuk: “Hier kun je wel bouwen maar niet graven!”. Met stomme verbazing keken we hem aan. Inderdaad, de inrit is maar 2 meter hoog en daar kan gaan vrachtwagen onderdoor. Over het weiland achter de hoeve konden ze niet met zwaar vervoer tenzij er rijplaten lagen. Wat nu?

Een kat in het nauw maakt soms rare sprongen. In volgende nieuws items kun je lezen hoe raar we sprongen.

Een drastische beslissing (13 juni 2009)

verbouwingvoorbbzaterdag13-06-09De inrit konden we niet groter maken. Wat nu gedaan? Alle mogelijkheden werden zorgvuldig van elkaar afgewogen. Er bleef één oplossing over. De aannemer hoorde het in Keulen donderen toen ik mijn idee uit de doeken deed maar het was wel de oplossing. We hadden van de schuur de woonkamer gemaakt . De betonnen vloer was niet opgebroken en de zoldering was 5 meter hoog. De knoop werd doorgehakt. De woonkamer werd terug schuur. Mijn meubelen werden gestapeld op zolder, de meterslange overgordijnen en vouwgordijnen voorzichtig geplooid en in lakens opgeborgen, de pas gemonteerde trap werd met alle mankracht die aanwezig was de eerste verdieping opgeschoven en dan de parket opbreken. Wat een gedoe. Het was zo kaal en leeg. Gelukkig hadden we een prima werfleider (zie foto). Tja alle hulp was welkom!

De schuur wordt in ere hersteld! In volgende nieuws item vertellen we meer!

De ramen (14 juni 2009)

Ramen_verbouwingvoorbbzaterdag20-06-09Ineens ging alles vlot. De ramen moesten er als laatste uit. Waar vind je op zo een korte tijd mensen. Iedereen zijn agenda bulkt van de afspraken maar gelukkig zijn er dorpsgenoten die iets voor iemand doen. Ramen Heijma regelde onmiddellijk een paar mensen en we mochten zelfs de ramen bij hun opbergen. Het getij was gekeerd! Het was een enorme klus om de ramen er gans uit te krijgen. Ondanks alles was de sfeer goed en verliep het werk moeizaam maar vlot.

De laatse overblijfselen verdwijnen. Lees meer in volgende nieuws items.

De laatste loodjes (15 juni 2009)

verbouwingvoorbbzaterdag20-06-09019De ramen eruit was één paar mouwen. Er moesten nog muurtjes afgebroken worden. Het terras buiten moest ook weg. Het leek op een gegeven ogenblik of er een orkaan was langsgekomen.

 

 

 

Wat nu? (18 juni 2009)

bbuitgravenelectriciteit020Ok dat was dat maar waar konden we zo snel mogelijk een grondwerker vinden. Het bouwverlof kwam met rasse schreden naderbij. De tijdspanne werd meer dan krap. Met een paar vrienden werd de sleuf gegraven voor de electriciteit. De electricien kwam speciaal een werfkast brengen. Alles was in orde. De grondwerken konden starten. Een vriend nam contact op met Grondwerken Pijkels in Dilsen. Ons gebed werd gehoord. Maandag 22 juni 2009 werd het startsein gegeven. Pijkels André kan starten met de graafwerken.

Een bulldozer in mijn woonkamer (22 juni 2009)

Buldozer_verbouwingvoorbbmaandag22juni2009016Vandaag gaan we officieel van start. De grondwerkers staan met een lach van oor tot oor te kijken. Tja het is ook geen alledaags zicht, een bulldozer die door een woonkamer rijdt. Eerst rijden ze heel voorzichtig af en aan. Veel speling hebben ze niet. Hier komt vakmanschap om de hoek kijken.

Met een klein hartje volg ik de werkzaamheden. Nu is er geen weg meer terug. Waar ben ik aan begonnen?

Er is maar een richting te gaan en dat is vooruit! Lees verder in volgende nieuws items

Wie had dat gedacht? (23 juni 2009)

Achteruit_verbouwingvoorbbmaandag22juni2009032Achteruit binnen rijden, vol laden en dan terug buiten rijden.

Het werk wordt goed geregeld. De vrachtwagens rijden af en aan gevuld met zand en afval. De kleinste vrachtwagen rijdt binnen als de anderen gaan lossen. Er wordt geen tijd verspilt want het bouwverlof is in aantocht en dan moet de kelder klaar zijn!!!!

Sfeerbeelden (23 juni 2009)

Vrachtauto_woonkamer_verbouwingvoorbbmaandag22juni2009

Eerst vol laden en dan door mijn woonkamer …….

Moet die kraan…..(23 juni 2009)

Kraan_bbkelder051De materialen en werktuigen moeten naar binnen. Het is millimeter werk maar het lukt. De kraan binnen rijden was geen alledaagse karwei. Millimeter per millimeter werd hij in de juiste positie geduwd en toen rechtdoor naar binnen.

 

 

 

 

Sfeerbeeld_bbkelder10-07-09003Sfeerbeelden (24 juni 2009)

De platen voor de kelder worden speciaal met een tractor binnen gereden. Ik kreeg de indruk dat de mannen het best leuk vonden. Het moet ook niet altijd hetzelfde zijn!

De Buxusboom (25 juni 2009)

De grote vraag komt op de proppen tijdens de graafwerken. Wat moet er met de buxusboom gebeuren? Het plan van de B&B is zodanig getekend dat de boom kan blijven staan maar er wordt altijd breder uitgegraven en daardoor komt de boom in het gedrang. BuxusBoom_bbkelder002De bewegingsruimte voor de bouwvakkers is ook beperkt (zie foto) Er moeten maatregelen genomen worden. We informeren wat de overlevingskansen zijn van de boom als we hem verplaatsen. De boom is te oud en het is zomer. De boom zou het niet overleven. We riskeren het. Telkens als een vrachtwagen langs de flanken van de boom afschuurt lopen me de rillingen over de rug. Ons mascotje moet overleven.

Oei, Oei (28 juni 2009)

verbouwingvoorbbmaandag22juni2009033Wat een drukte. Van ’s morgens tot ’s avonds rijden ze af en aan. In het dorp gaan de nodige verhalen de ronde. Die vreemden (= mensen die niet in het dorp zelf geboren en getogen zijn) zijn nogal wat van plan. Het zijn ook rare beelden. Plotseling is er sensatie in het dorp op een manier die niet zo voor de hand ligt. Als ik eerlijk moet zijn zou ik me in hun plaats ook vragen stellen over de geestelijke gezondheid van de betrokken personen! Maar we voelen ons als stoute kinderen die het uiterste uit de kast hebben gehaald om iets te bereiken.

De tuin wordt één grote bouwwerf………Lees volgende keer meer